วันที่ผ่าน

posted on 20 Jan 2008 00:17 by 3003

 

เมื่อนึกถึงเมื่อวันต้นปี วันแรกของการเริ่มต้นศักราชใหม่ ฉันรู้สึกใจหาย ที่ว่าใจหายนั่นเป็นเพราะว่า ฉันจะต้องไปไกลจากสถานภาพนักศึกษาโดยสมบูรณ์ ในขณะที่ฉันเองพ้นสภาพมาตั้งแต่ตุลาคมของปีก่อน เมื่อนึกทบทวนก็ให้นึกว่า วันเวลา ที่ผ่านไปเหล่านั้นได้ทิ้งร่องรอย และผลึกของความคิดเห็นอย่างไรไว้บ้าง

"ความรัก"

นี่คือคำตอบที่ผุดขึ้นมาในหัวทันทีที่นึก ฉันเริ่มเรียนรู้ความรู้สึกที่เรียกว่า ความรักอย่างจริงจังเมื่อปีที่ผ่านมานี้เอง ทั้งที่ตลอดมา ฉันมั่นใจเสมอว่า ฉันรักเป็น และคิดว่ารอบตัวของฉันอบอวลไปด้วยอณูแห่งความรัก แต่ความรักที่แท้เล่าเป็นอย่างไร

ฉันนำเงินเดือนให้แม่เพิ่มมากขึ้นกว่าเมื่อปีก่อน แต่นั่นก็ยังน้อยถ้าเทียบกับการที่แม่ทุ่มเท่ทุกอย่างเพื่อให้ฉันได้เรียนหนังสือ และมีพลานามัยที่แข็งแรงสมบูรณ์ ฉันคิดว่าความรักที่ฉันเริ่มรู้จักนี้ คือการให้ อ่านถึงตรงนี้อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่า ฉันเห็นเงินตราสำคัญกว่าสิ่งไหน ทว่าเงินที่ฉันให้นั้น แลกกับยารักษาโรค และความสุขใจเล็กน้อยที่ทำให้แม่มีรอยยิ้ม

ฉันอดทนกับเพื่อนมากขึ้น เดิมทีฉันมักไม่มีความสามารถอดทนกับภาวะของความกดดันได้เท่าที่ควร แต่แล้วฉันก็ต้องเปลี่ยนความคิด ความสุข สนุกของคนเรามันสำคัญมากกว่า การปลอบประโลมกระนั้นหรือ ฉันคิดว่าไม่ ความเป็นเพื่อนที่แท้จริงน่าจะมองเห็นกันในยามที่ความทุกข์เข้ามากลบรอยยิ้ม ความรักคือความผูกพัน เสียงหัวเราะควรกลับมาโดยที่เรา ไม่เคยมองข้ามความทุกข์ของกันและกันเลย

และฉันก็ได้รับ การเสียสละจากคนคนหนึ่ง คนที่ทำให้ฉันเข้าใจว่า ความรักนั้น ไม่ใช่การครอบครอง แต่เป็นการปล่อยให้ความรักนั้นหล่อเลี้ยงเราไปด้วยกัน มีความสุขร่วมกัน บนพื้นฐานของความคิด ความเห็นที่ไม่มีความจำเป็นเลยว่าจะต้องเหมือนกันเสมอไป

ฉันปรับแนวความคิดเสียใหม่ในเรื่องนี้ และปล่อยให้ความจริงเปิดเผยทุกอย่าง

เมื่อฉันได้รับ ฉันจึงอยากจะมอบให้
ใครหลายคนที่ฉันควรน้อมคารวะในการเสียสละ แม้แต่เนื้อที่ของหัวใจเพียงเสี้ยว ก็ถือว่าเป็นคุณยิ่งที่ฉันไม่ควรลืม

เพราะเราไม่เคยอยู่เพียงลำพัง วันที่ผ่าน เคยเจ็บ เคยทุกข์ แต่แล้วเราต้องไม่ลืมว่า เราเกิดมาหนึ่งชีวิต ความสุขย่อมเกิดมีขึ้นบ้างเสมอ จึงไม่ควรมองเพียงความทุกข์เท่านั้น

กับความรักที่เลยผ่าน อย่างน้อยฉันก็รู้แล้วว่า
การเป็นที่รักให้ความสุขอย่างไร และการมอบให้คนที่อยากรัก คือความสุขโดยตรง

แล้วฉันจะก้าวเข้าสู่ ศักราชใหม่ โดยคิดว่าจะรักให้เป็นอย่างที่เคยได้รับ

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณมากๆค่ะ

#5 By กีรติ on 2008-03-01 10:43

ภาพสวยค่ะ ถ้าเหนื่อยก็พักนะคะ แล้วลุกขึ้นมาสู้ใหม่ด้วยกันนะ surprised smile

#4 By on 2008-02-19 23:11

ขอบคุณมากนะคะคุณลิงใจดี
อ้อยก็พยายามทำทุกวันให้มันดีสุดๆแล้วล่ะ
ผลออกมายังไงก็ค่อยว่ากัน

ArchmaniaC --ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่าน บลอคอ้อยเหงามากเลย พอมีคุณเข้ามาแบบนี้ก็ยินดีมากค่ะ

เรามาทำให้ปีนี้ สนุกกับสิ่งที่ทำกันะคะ

#3 By กีรติ on 2008-01-24 22:52

นั่นสิคะ.... เรียนรู้ทั้งชีวิต :)
.
.
แต่แกนหลักๆ ก็คือรู้จักให้และรู้จักรับ อย่างที่คุณกีรติว่าแหละค่ะ
.
.
คนบางคน (อย่างเช่นข้าพเจ้า) พร้อมจะให้และพร้อมจะรับและว แต่ช่วยไม่ได้นี่นะ.... ไม่มีใครพร้อมจะทำอย่างงั้นกับข้าพเจ้าเล้ยยยย sad smile
.
.
คิดแล้วจิตตกsad smile

#2 By ArchmaniaC on 2008-01-24 08:16

^-^ สู้ๆ
แต่ว่าไม่ต้องทำให้ได้ทั้งหมดก็ได้นะ
เดี๋ยวปีต่อๆไปไม่มีทำ -_-'

ความรักเนี่ย .. อาจจะต้องเรียนรู้ทั้งชีวิตเลยนะครับ
คิดแล้วเหนื่อย ...