ภู่กันทอง
posted on 01 Mar 2008 01:09 by 3003เมื่อย่างเข้าสู่ฤดูร้อน ดอกไม้นานาชนิดต่างอวดสีสันแต่งแต้มให้เมืองมีความงดงามและอบอวลไปด้วยรอยยิ้ม เพื่อต้อนรับเทศกาลของการแข่งขันการวาดภาพดอกไม้ประจำเมือง
เสียงหัวเราะดังขึ้นเมื่อชายพิการแขนขาดตั้งแต่กำเนิดร่วมลงประชันความสามารถในครั้งนี้ด้วย
“นี่ท่านไม่รู้จักประมาณตัวเองเลยรึ คิดจะมาประลองให้ลำบากตัวเองทำไม” ชายหนุ่มกลุ่มหนึ่งตรงเข้าเยาะเย้ยในสภาพร่างกายที่ไม่สมประกอบของชายพิการ
“ใช่ จริงด้วย ช่างไม่รู้จักประมาณตัวเองเสียจริง แต่เอาเถอะ หวังว่าหลังจากนี้ไป ท่านคงจะรู้ตัวเสียทีว่าอะไรที่มันเกินกำลังย่อมไม่มีวันสำเร็จ ฮ่า...ฮ่า” เสียงหัวเราะดังเข้าไปถึงใจชายพิการ เขาได้แต่เก็บความรู้สึกเอาไว้โดยไม่พูดจา
หลังจากวันสมัคร ชายพิการก็ฝึกฝนตนเองอย่างหนัก เขาใช้ยอดหญ้ามัดรวมกันเป็นแปรง ใช้ปากคาบ จุ่มสี และระบายลงบนกระดาษ เป็นดอกไม้นานาชนิด
ส่วนฝ่ายกลุ่มชายหนุ่มคู่แข่ง ต่างเสาะหาภู่กันชั้นดีจากต่างเมือง ซึ่งมีราคาสูง มีขนที่อ่อนนุ่ม และด้ามที่เป็นสีทอง สร้างความมั่นใจให้กับพวกเขาว่า ไม่คนใดก็คนหนึ่งในกลุ่มจะต้องได้รับรางวัลชนะเลิศเป็นแน่
เมื่อถึงวันแข่งขัน กลุ่มของชายหนุ่มหยิบเอาอุปกรณ์ชั้นดีจากต่างเมืองขึ้นมาใช้ เพิ่มความมั่นใจและเป็นที่ยอมรับของคนที่ได้พบ แต่สำหรับชายพิการ เขาคาบภู่กันยอดหญ้าที่เหลืองอร่ามออกมา สร้างความตลกขบขันให้กับคนอื่นๆที่พบเห็น
ชายพิการเริ่มวาดภาพตามที่ได้ฝึกปรืออย่างคล่องแคล่ว โดยไม่สนใจคำพูดของคนอื่นที่จะพูดให้เขารู้สึกด้อยค่า จนสำเร็จเป็นภาพที่สวยงาม
การตัดสินภาพวาดดอกไม้ประจำเมือง ถูกตัดสินโดยการให้คะแนนของชาวเมืองโดยไม่มีใครรู้ว่าภาพนั้นใครเป็นผู้วาด ซึ่งรางวัลชนะเลิศตกเป็นของชายพิการอย่างไม่คาดคิด
“ถ้าหากเรามีความตั้งใจที่ดีแล้ว อุปสรรคต่างๆก็จะไม่สามารถทำร้ายเราได้ ร่างกายที่สมบูรณ์ เครื่องมือที่เพรียบพร้อม ไม่สำคัญเท่ากับการหมั่นฝึกฝน และความมั่งมุ่นอย่างแท้จริง” ชายพิการกล่าวในวันรับรางวัลและชูภู่กันทองซึ่งทำจากยอดหญ้าแห้งที่ใช้ในการวาดภาพจนได้รับรางวัล
เสียงปรบมือดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มแห่งความยินดี ภาพดอกไม้ที่มีชีวิตชีวาของชายพิการ คือผลของความพยายามอย่างไม่ลดละ ซึ่งเขาได้เป็นผู้แสดงให้ชาวเมืองได้เห็นแล้วว่า แท้ที่จริงสิ่งที่สำคัญที่สุด คือจิตใจ หาใช่รูปกายภายนอก
.......
ความมุ่งมั่นพยายาม เป็นแรงผลักดันที่จะทำให้ประสบความสำเร็จ แม้ว่าจะตั้งอยู่บนพื้นฐานของความขาดแคลน แต่หากมีจิตใจที่เข้มแข็งและความวิริยะอุตสาหะย่อมสามารถผ่านพ้นอุปสรรคนานาไปได้

#1 By azlaz on 2008-03-01 01:16