คำถาม

posted on 08 May 2008 00:21 by 3003
กลุ่มเมฆที่คล้อยเคลื่อนตั้งคำถาม
เหตุใดโมงยามจึงเปลี่ยนผัน
กลับมืดเป็นสว่างได้ทุกวัน
อีกไม่นานตัวฉันก็ดับไป

นกน้อยบินเอื่อยตั้งคำถาม
แล้วเหตุใดฟ้าครามที่สดใส
จึงหอบลมพายุมาแต่ไกล
อีกไม่นานใช่ไหมที่ฝนโปรย


กบอ๊บอ๊บตั้งคำถาม
ทำอย่างไรในยามที่หิวโหย
ในหนองน้ำห้วยบึงเน่าเหม็นโชย
ฝนชะล้างได้ไหม โอย...ไม่เข้าใจ


มานี่ฉันจะตอบคำถาม
ที่ฟ้าเปลี่ยนโมงยามตามเงื่อนไข
สลับกลับเปลี่ยนเวียนกันไป
อาทิตย์ขึ้นลงนั้นไซร้เป็นสามัญ


เมฆที่คล้อยลอยเคลื่อนต้องเลือนลับ
ล้วนแตกดับเช่นกันนั่นอาสัญ
มีชีวิตอยู่ได้เช่นไรกัน
ก็ไม่เท่าทำสิ่งนั้นให้จำเริญ

เมื่อหยดฝนหล่นเป็นหยาดริ้วสะบัด
ทุกมวลสัตว์ได้ยิ้มร่าไม่ขัดเขิน
ชุ่มฉ่ำในชีวิตคิดดำเนิน
ปักษาเพลินใช่ไหมใจเบิกบาน


เจ้ากบร้องอ๊บอ๊บพบความจริง
ฝนนี่หนาชะทุกสิ่งดังเล่าขาน
ฝนตกน้อยชะน้อยไม่ช้านาน
ถ้าตกมากก็เผาผลาญหาญชีวิน

นี่แหละหนาวัฏจักรของชีวิต
มีบังเกิดและชีพปลิดให้ถวิล
วันนี้เราทำอะไรให้โยธิน
ก่อนม้วยสิ้นหมดคำถามและหมดลม

Comment

Comment:

Tweet

เป็น อยู่ ดับกับเวลามานานแล้ว
หวานอาจแคล้วหมดหมาดอาจเป็นขม
สว่างอยู่จู่ๆอาจ-เทาเศร้าระทม
ลึกๆ ปมผูกไว้ให้เราคลาย

#5 By อากาศกวี on 2008-05-31 14:14

ดีมากเลยครับพี่ โดยเฉพาะ

มีชีวิตอยู่ได้เช่นไรกัน
ก็ไม่เท่าทำสิ่งนั้นให้จำเริญ

ชอบสองวรรคนี้มาก
ไพเราะมาก ๆ เลยค่ะ

#3 By BeeJang on 2008-05-15 12:17

ไม่ลืม..
เยี่ยมไปเลย .. คว้าซีไรท์ได้เลยนะเนี่ย ^-^ Hot!